Archive for the ‘Åžiirler’ Category

Ben susayım…
İçimde ki yanar dağları anla, anlayabilirsen…
Çözümsüzlüklerimde çırpınışlarımın temel taşlarını eşele…
Gücün yeter mi?
Her aklımdan geçen cümlenin kaynağını aktarayım sana…
Her attığımın adımın nasıl boşlukta kaldığını?
Her tutmak isteyip de tutamadığım elin, nasıl havaya asıldığını…
Nelerin… Nelerin muhasebeleriyle canımı yaktığımı… Ben susayım…

Ben susayım…
Feryat figan çalan şarkılara nasıl eşlik ettiğimi dinle…
İçmişimdir muhakkak…
Bi dolu düşünce devinimlerinde bulmuşumdur kendimi…
Oturtmuşumdur çıkamadığım çemberin içine yüreğimi, Tepiniyorumdur…
Buz kesmiştir ortalık…
Ve alabildiğine sakin…
Bir başıma ve sarhoşumdur, sığındığım bir kayanın kovuğunda…
Haa o yaşayan rüzgârda yoktur, benim gibi kimsesiz o denizin kenarında… Sızmışımdır…Ben susayım…

Ben susayım…
Al gel elinde biriktirdiğin hayâllerini…
Göm toprağıma…
Ve susuz bırak…
Güneşe emanet et, hem de hiç batmamacasına…
Gücün yeter mi? Var mısın, yok musun oynayalım mı seninle?
Aç kutuyu öyle ise…
Ama bal mumu kırıntılarını atma yerlere…
Süpürmeye mecalim yok… Ben susayım…

Ben susayım…
Bütün ölülerin yakarışlarını dinle içimde…
Mezara girmemek için çırpınışlarını…
Bir ayağın altında ezilmiş, bir sonbahar yaprağının hışırtılarını…
O yaprağın altında ezilmiş, bir sebepsiz böceğin, canhıraş yalvarışlarını…
Ve bir cenaze namazına muhatap olamayışlarını…
Pisipisine… Sebepsiz… Ben susayım…

Beni bilirsin işte…
Yani, az çok bilirsin…
Ya da çok az…
Aşk dolu sevişlere hürmet eder şiirlerim…
Kölesidir susmamacasına, şu tükenmez kalemim…
Beni bilirsin…
Yani az çok ya da çok az bilirsin…
Sustuğum zaman sevişir seninle hislerim…
Elini tuttuğım ve dudakların niyetine içtiğim parmak uçlarında ki şarabın sarhoşluğudur, kelimelerim…
Yani ben susayım… Ben susayım / Sen beni dinle…

Ben,
Su rengi bir gülüş olacaktım,
Dudaklarında…
Ve güneş rengi bir sıcaklık,
Sol yanında…
Uzanıp bir martıya sığındığında,
Boşlukları(nı) dolduran,
Bir çığlık olacaktım,
Sana aç bir martının,
Kanatlarında…
O zaman,

Ben susayım, sen beni dinle…

Gök;

Karanlıktı ben öldüğümde,

Esmer esmer gülüyordu yüzüme,

Yüzüm ekşimişti hafiften,

Huzur, çoktan kaçmıştı günümden…

İhanet değmişti garip yüreğime,

Nefsim düşmüştü kedere,

İşte o an inandım sevdiğim,

Senin bir daha dönmeyeceğine…

Senin ardından bıraktım sevmeyi,

Beni sevenleri inandırmakla geçti,

Şu aşikar ömrüm sevdiğime…

Kimseyi kandıramadı yüreğim,

Adım şerefsiz diye geçti tarihe,

Kimseyi sevemedim diye…

Sende tattım aşkların en güzelini
Seninle yaşadım duyguların en özelini
Sevda pınarından içtim Aşk iksirini
Senin gözlerinden içtim aşk şarabını

Bir gül yağmuruydu bakışların hayalimde
Sevda şarkıları yazdım senin için rüyamda
Yıldızları kolye yaptım boynuna
Gökkuşağını kemer yapıp taktım beline

Sende buldum güzelliğin en görkemlisini
Sende gördüm dostluğun en samimisini
Seninle yaşadım baharların en renklisini
Senin için yaptım duaların en içlisini

Nihat Gülle